WP Wikitour

Obrazy

czyje dzieła są u nas wystawiane?
Alojzy Alek Osada pochodzi z Prostek. Urodził się w 1948 roku. Ukończył miejscowe Liceum, potem studia na Wydziale Sztuk Pięknych UMK w Toruniu. Po rocznej pracy przeniósł się na Wybrzeże, gdzie do 1977 roku pracował w Pracowniach Konserwacji Zabytków w Gdańsku jako restaurator. Twórczością malarską zajmuje się od 1980 roku. Udział w wystawach zbiorowych,np.:II Biennale Sztuki Gdańskiej BWA, Sopot 1980,Wystawa Sztuki Gdańskiej w Turku, Finlandia, 1987.
Wystawy indywidualne:Bremen 1986, 97,Norymberga 1997,Gdynia 1999. Jego obrazy znajdują się w zbiorach Muzeum Historii Miasta Gdańska oraz w zbiorach prywatnych, w kraju i zagranicą.
czyje dzieła są u nas wystawiane?
Bronisław Lis urodzony w 1947 r. w Gdańsku, Artysta amator, obecnie na emeryturze. Malarstwem zainteresował się 18 lat temu. Pierwsze portrety i karykatury zwróciły uwagę bliskich znajomych. Za ich namową artysta wziął udział w pierwszym plenerze malarskim w Ścięgnicy w 1987 r.
Lis zafascynowany światłem w malarstwie impresjonistów, lubi zwiedzać galerie i muzea. Ze szczególną pasją podchodzi do rysunku historycznego; archiwalne zdjęcia, stare pocztówki, niejednokrotnie stanowią wzór dla powstających rysunków. Przerysowuje używając lupy. Ta fascynacja poza odświeżaniem starych widoków, jest cenna sama w sobie dla historyków i historyków sztuki, jako rodzaj
dokumentu. Rysunki B. Lisa zachowują pewien niepowtarzalny charakter, jest to historia rysowana ręką autora. Rysunek ten jest niezwykle precyzyjny, niemal fotograficznie przedstawia obrazy z przedwojennego Gdańska czy Lęborka. Prace te zachowują jednak świeżość kolejnego rysownika. Nie jest to tyko kopiowanie, lecz sztuka kopiowania. Kopia w tym przypadku nie zachowuje zastygłej iluzji fotograficznej, ale w niezwykły sposób wciąga widza w atmosferę przedwojennego miasta czy pejzażu morskiego. Bryły budynków wydają się jakby z lekka poruszone, co dodaje obrazom pewnej trójwymiarowej przestrzeni.
Bronisław Lis jest rysownikiem nastroju, oddanego za pomocą niezmiernie skromnych środków - czerni i bieli, światła i cienia. Jest w tym malarstwie wiele impresjonistycznych zabiegów (w oddawaniu szczegółów) nie ma tu jednak zmagania z kolorem i światłem, jest tylko czerń, biel i gama szarości. Lis podjął jedną z najtrudniejszych dróg dochodzenia do własnej artystycznej prawdy; perfekcyjne odtwarzanie widzianego obrazu połączone z własnym sposobem na modelunek światła i cienia.
Miał już wernisaże w galerii np. gdańskiej galerii Promyk czy też w Sali Debory w Sopocie
W swoim dorobku artystycznym ma ok. 80 obrazów olejnych, ok. 450 rysunków i ok. 100 portretów. Jest autorem herbu Łęczyc oraz Nowej Wsi Lęborskiej.
czyje dzieła są u nas wystawiane?
Janusz Osicki sam pisze o sobie w ten sposób:
Nazywam się Janusz Osicki, studia artystyczne odbyłem w latach 1971 - 1976 w PWSSP w Gdańsku na Wydziale Malarstwa, w pracowni prof. Kazimierza Śramkiewicza. Dyplom z oceną bardzo dobrą uzyskałem w 1976 roku.
W październiku 1979 r. zatrudniony zostałem w Katedrze Rysunku, Malarstwa i Rzeźby na Wydziale Architektury PG, na stanowisku asystenta. Pracowałem tam pod kierunkiem prof. Zdzisława Brodowicza i prof. Jana Góry.
W roku 1989 po przewodzie kwalifikacyjnym I stopnia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku, uzyskałem tytuł doktora i od tego czasu jako adiunkt prowadzę samodzielnie wykłady z rysunku i malarstwa ze studentami Wydziału Architektury PG. W roku 2000 uzyskałem I stopień naukowy doktora habilitowanego. Moje zainteresowanie artystyczne obejmują malarstwo sztalugowe, rysunek i grafikę. Jestem również autorem kilku realizacji malarstwa ściennego.
Przechodząc do charakterystyki mojej twórczości, chciałbym głownie skoncentrować się na malarstwie sztalugowym.
Terenem na którym uwidaczniam moje dążenie do formy, która ma otwierać wyobrażenia gdzie zanotowane są moje myśli, jest płótno. Nie chcę określać siebie i swego malarstwa, ujmować go w problemy, czy formułować jakichkolwiek deklaracji programowo-artystycznych. Wiem jedynie, że moje malarstwo tkwi głęboko w obszarze sacrum.
W dalszej mojej drodze artystycznej chciałbym kierować się zasadą, że nowoczesność w sztuce objawia się nie tylko stosunkiem do współczesności, lecz również do tradycji, w oparciu o która chcę tworzyć własny język formalny nie będący tylko przyjęciem formy, ale osobistych z nią relacji.

Czy warto poddać się testowi na ojcostwo?

To pytanie prawdopodobnie zadaje sobie niejeden mężczyzna. Oczywiście wszystko zależy ściśle od charakteru każdego z nich ale również od od sposobu przeżywania różnych sytuacji, jakie mają miejsce w naszym życiu. Otóż, jeżeli chodzi o samo wykonanie testu genetycznego jest ono niezwykle proste, również trwa bardzo krótko ale przede wszystkim zupełnie bezbolesne. Dodatkowo obecnie dostęp do testów DNA ma w zasadzie każdy, musi tylko udać się do firmy działającej w takiej branży. Jedyne obawy, jakie rodzi ta problematyka wynikają ze sfery osobowości. Duża liczba mężczyzn bowiem boi się samego testu, albo raczej jego wyniku. W zasadzie są tacy, dla których fakt, że zostaną tatusiami to najistotniejsza sprawa w całym życiu, są jednak także i tacy, którzy jak tylko się da chcą uniknąć wszelkiej odpowiedzialności. Dla niektórych mężczyzn natomiast temat testów genetycznych jest tematem tabu, wiążącym się ze wstydem, ujmą na honorze, czy nawet ze utraconym zaufaniem. Rozważając wymienione pobudki można przytaczać kolejne. Ale w zasadzie wszystko opiera się o jedno, kluczowe pytanie, czy człowiek powinien żyć znając prawdę? Często słyszymy : ?prawda nas wyzwoli” - ale należy podejść do niego bardzo indywidualnie. Lepiej bowiem żyć znając prawdę, nawet tą smutną niż ciągle mieć wyrzuty sumienia i dręczyć się psychicznie. Dzięki prawdzie wkraczamy na nową ścieżkę życia, bez względu na to jaka ta prawda jest. Bo gdy czasem już wszystko traci sens, to jednak wszystko się w końcu ułoży. To oczywiście moje zdanie, a tak w zasadzie każdy z nas ma indywidualne podejście do tej kwestii. Jednak pamiętajmy, że w kwestii zaprzeczania ojcostwa badania DNA dają szczęście wiele istnieniom.

Początki perfum na świecie

Historia
i początki perfum na świecie:

Początki historii wonności sięgają czasów, kiedy w trakcie obrzędów religijnych palono kadzidła, cedr i inne pachnące rodzaje drewna. Wierzono, że dym unoszący się do góry zaniesie do bogów prośby
i modlitwy oraz nastroi ich przychylnie do składających ofiary. Sama nazwa perfum podchodzi od łacińskiego sformułowania ?per fumum?, oznaczającego ?poprzez dym?. Pierwsze wzmianki dotyczące stosowania substancji zapachowych odnoszą się obszaru do Bliskiego Wschodu, głównie Egiptu. W starożytnym Egipcie wonności odgrywały ogromną rolę. Używano ich do praktyk religijnych - namaszczeń przedpogrzebowych, składania ofiar bogom i rytuałów oczyszczających. Ich produkcją zajmowali się kapłani, którym receptury miał objawić bóg mądrości Tot. Ok. 2000 r. p.n.e. zaczęto produkować je także dla żyjących - początkowo tylko dla faraona i dworzan, jednak zwyczaj ich używania szybko się rozpowszechnił wśród pozostałej ludności. Nie zawierały jeszcze alkoholu i miały najczęściej postać olejków lub balsamów. Mezopotamia, czyli pionierzy - Prawdziwa historia perfum wiąże się z istnieniem wielkich cywilizacji. Mezopotamia szczyci się pierwszym perfumiarzem - Tapputi. Żył on w drugim tysiącleciu przed nasza erą. W ojczyźnie Tapputiego wierzono, że wspólna kąpiel przyszłych małżonków w różnego rodzaju olejkach o bardzo silnych zapachu, podczas ceremonii zaślubin, była gwarantem udanego małżeństwa. W tym okresie działała też najstarsza odkryta
perfumeria. Miała ona swoją siedzibę na Cyprze. Grecja ? perfumy darem z niebios.
W Grecji, według mitów, pierwsza perfum używać miała bogini piękna i miłości - Afrodyta. Jedna z nimf ujawniła ten sekret zwykłym śmiertelnikom. Podobno w ten sposób perfumy rozpowszechniły się na terenie Grecji. W rzeczywistości trafiły one do kraju za sprawą Aleksandra Wielkiego. Również tu, w Grecji, wierzono w magiczną moc perfum, czego dowodem może być fakt wkładania ich do grobów zmarłych.
Muzułmanie ? dalszy rozwój perfum. Tradycje wytwarzanie perfum zachowali jednak muzułmanie. Arabowie odegrali bardzo ważną rolę w historii perfum. To oni wymyślili pierwszy aparat do destylacji i udoskonalili proces filtracji. Niewątpliwie sprzyjał temu fakt, że Koran zachęcał do używania substancji zapachowych. Miało to być pewnego rodzaju oczyszczeniem. Wyprawy Krzyżowe do Ziemi Świętej w okresie od XI-ego do XIII-ego wieku sprawiły, że tradycja używania pachnideł powróciła, tym razem na stałe, do Europy.
Dziś
 Dziś ciężko wyobrazić sobie życie bez zapachowych atrakcji. Świat bombarduje nasz zmysł węchu rozmaitymi doznaniami jakie oferuje Nam każda obecnie
perfumeria. Gdziekolwiek nie jesteśmy, możemy wyczuć unosząca się aurę słodkich, kwiatowych, czy też korzennych woni. Perfumy są bardzo często wyznacznikiem luksusu. Na te najdroższe stać niewielu. Istnieje jednak cała gama zapachów na tzw. każdą kieszeń. Perfumy wydają się niezbędne w życiu codziennym. Niezależnie od statusu majątkowego. Ludzie uwielbiają otaczać się aurą przyjemnego zapachu. Nie tylko ze względów higienicznych, także w celu polepszenia swego samopoczucia. A może przede wszystkim w tym celu?

Voip phone

Technologia Telefonia VoIP (Voice over Internet Protocol) jest alternatywą we współczesnej komunikacji. Pozwala na przeprowadzanie rozmów za pośrednictwem Internetu - VoIP. Sygnał mowy jest poddany kompresji a następnie dzielony na pakiety i przesyłany za pomocą sieci.
Kodek odpowiada za zmianę sygnału głosowego na format odpowiedni do przesyłania go w sieci. W użyciu jest wiele kodeków, każdy ma swoje plusy i minusy. Podstawowa różnica polega na mocy kompresji i zapotrzebowaniu na pasmo - VoIP. Im kodek dokonuje większej kompresji (potrzebuje mniej pasma) tym bardziej obniża się jakość głosu.

Wykorzystuje najlepsze możliwe rozwiązania stosowane w telefonii internetowej (SIP). Dzięki temu możemy zapewnić wysoką porównywalną do telefonii tradycyjnej jakość rozmów, która jest szczególnie istotna w czasie korzystania z usługi w firmie – do celów biznesowych VoIP.
Aby móc korzystać z VoIP wystarczy komputer z dostępem do internetu oraz słuchawki z mikrofonem (zalecane!) lub mikrofon i głośniki - VoIP. Ale znacznie lepszym rozwiązaniem jest podłączenie analogowego telefonu do jednej z bramek oferowanych w naszym sklepie i korzystanie z VoIP bez udziału komputera.
Jeżeli druga osoba słyszy Ciebie, ale Ty nie słyszysz jej, przyczyny mogą być następujące: Twoje słuchawki/głośniki są ustawione na mute lub masz połączenie z Internetem przez firewall, proxy lub NAT- viop. Generalnie pozwalają one przejść wychodzącym danym bez żadnych zakłóceń, ale wpuszczają tylko rozpoznawane typy pakietów do systemu VoIP. Stąd druga osoba może słyszeć Ciebie, ale Ty nie możesz słyszeć jej.
Usługa Virtual PBX i IP Centrex to możliwość pełnego lub częściowego outsourcowania systemu telekomunikacyjnego w firmie -Telefonia VoIP. Rozwiązanie skierowane jest do klientów biznesowych poczynając od małych kilku osobowych firm, aż po wielooddziałowe korporacje posiadające własne call center - VoIP.
Oprogramowanie można podzielić na trzy główne grupy - VoIP. Pierwsza, to programy stworzone z myślą o komunikacji głosowej. Druga grupa to komunikatory internetowe, których funkcjonalność została poszerzona o możliwość przekazywania głosu. Trzecią grupę stanowią serwery służące do obsługi połączeń VoIP i centralek PBX.
Telefony internetowe VoIP - Telefonia VoIP pozwalają na realizację połączeń o wyśmienitej jakości bez użycia komputera - VoIP. Telefony podłącza się bezpośrednio do sieci Internet - podobnie jak kartę sieciową komputera.

Jak działa monitor crt?

Działo elektronowe

Rola maski z otworami w koncentracji strumienia elektronów.

Działo elektronowe wystrzeliwuje elektrony wówczas, gdy temperatura jest na tyle wysoka, aby uwolnić od katody elektrony o ujemnym ładunku. Aby elektrony mogły dotrzeć do fosforu, początkowo muszą przejść przez elementy skupiające. W momencie wystrzelenia strumień elektronów ma kształt okrągły, lecz im bliżej do fosforu, tym bardziej jest zniekształcany i przyjmuje kształt eliptyczny. Jest to zjawisko analogiczne do astygmatyzmu. W związku z tym prowadzenie strumienia elektronów jest w nowoczesnych monitorach tak pomyślane, aby te zniekształcenia wyeliminować. Elementy skupiające mają sprawić, aby na początku drogi strumień elektronów był możliwie cienki, a następnie, po korekcji astygmatyzmu, został skierowany ściśle tam, gdzie w fazie finalnej uderza w specyficzny punkt pokryty fosforem.
Wady i zalety technologii CRT

Podstawowe wady monitorów CRT można zebrać w kilku punktach:
kineskop wymusza stosowanie dużych objętościowo obudów,
monitory CRT są ciężkie,
zużywają dużo energii,
są szkodliwe dla zdrowia z powodu generowania silnego pola elektromagnetycznego,
migotanie obrazu źle wpływa na oczy,
konstrukcje kineskopów nie gwarantują idealnej geometrii obrazu.
Określenie CRT zaistniało w języku polskim po wprowadzeniu na rynek alternatywnych sposobów wyświetlana obrazu w monitorach komputerowych oraz odbiornikach TV.
Zaklety monitorów crt
fosfor, którym pokrywa się wewnętrzną stronę ekranu, gwarantuje doskonałe nasycenie barw,
monitory CRT pozwalają na uzyskanie przyzwoitej jakości obrazu w różnych rozdzielczościach,
fosfor emituje światło we wszystkich kierunkach, dlatego kąt widzenia sięga w monitorach CRT 180 stopni,
dzięki możliwości skupienia elektronów w niewielkim punkcie jasność kineskopu może sięgać 1000 cd/m2,
dobrze poznana technologia pozwala na produkcję tanich produktów na masową skalę.
CRT (ang. Cathode-Ray Tube) to w języku angielskim oznaczenie kineskopu z działem elektronowym. W języku polskim pod tym słowem przyjęto potoczną nazwę skróconą, synonim dla wyrażenia: monitory CRT - czyli oznaczenie dla modeli monitorów komputerowych, których ekran oparty jest na kineskopie.
Budowa monitora CRT

Schemat budowy działa elektronowego.

Większość monitorów CRT ma podobną głębokość, jak szerokość ekranu, ponieważ CRT jest szklaną zamkniętą bańką próżniową (nie ma w niej kineskopu, na którym wyświetlany jest obraz. Ekran pokrywa od środka matryca składająca się z tysięcy fosforowych punktów. Fosfor ma zdolność emisji światła w momencie pobudzenia go wiązką elektronów. Różne punkty emitują światło o odmiennej barwie. Każdy punkt składa się z trzech podpunktów koloryzowanego fosforu: czerwonego, zielonego i niebieskiego. Grupa ta tworzy jeden piksel. W wąskiej szyjce umieszczone jest działo elektronowe, składające się z katody, źródła ciepła i elementów skupiających wiązkę elektronów. Monitory kolorowe mają trzy działa elektronowe, każde do innego koloru. Obrazy są generowane w momencie, gdy elektrony wystrzelone z działa elektronowego zbiegają się i uderzają w odpowiednie punkty fosforu. Działo uwalnia elektrony z minusowej elektrody (katody) dzięki ciepłu.